معیارهای مهم در طراحی سقف های وافل



عملکرد دوطرفه سقف های وافل موجب باربری بهتر این سقف ها و امکان پوشش ایمن دهانه های بلند شده است. مزیت های متعدد فنی و اقتصادی سقف های وافل مدرن موجب رشد چشمگیر استفاده از این سقف ها در سطح کشور شده است. اما بهره مند شدن از مزیت های متعدد این سقف ها در وهله ی اول در گرو طراحی صحیح سازه می باشد. از آنجا که عموما ساختمان هایی که با سقف وافل ساخته می شوند دارای دهانه های نیمه بلند و یا بلند می باشند، طراحی آنها از حساسیت های بیشتری برخوردار می باشد و مهارت بیشتر طراح را می طلبد.

اولین گام در طراحی ساختمان های با سیستم سقف وافل انتخاب سیستم لرزه بر مناسب برای ساختمان می باشد. به طور معمول از عوامل تاثیرگذار در این انتخاب می توان به ارتفاع سازه، کاربری، درجه اهمیت، نوع خاک, منطقه لرزه خیزی، معذوریت‌های معماری و مساحت زیربنا اشاره نمود. طراحی و دیتیلینگ صحیح سیستم لرزه‌بر انتخابی براساس ضوابط آیین نامه جهت دست یابی به حدود شکل پذیری و مقاومت مورد انتظار آیین نامه از اهمیت بالایی برخوردار می‌باشد.

گام دوم در طراحی ساختمان های با سیستم سقف وافل طراحی و دیتیلینگ صحیح سیستم سقف می باشد. طراحی سقف های وافل برای بارهای ثقلی و لرزه ای با نرم افزار safe صورت می پذیرد. کنترل های مورد نیاز در طراحی سقف های وافل را می توان  به شرح ذیل دسته بندی نمود.

1- کنترل تناسب بندی و فاصله مرکز به مرکز تیرچه ها و دال فوقانی با توجه به ضوابط آیین نامه و محدودیت های اجرایی:

طراحی سقف های وافل عموما براساس فرضیات مربوط به سیستم تیرچه های بتنی متعامد و یک دال فوقانی طراحی می شوند. مقررات ملی ساختمان محدودیت های هندسی را برای عرض حداقل تیرچه، فاصله آزاد بین تیرچه ها و ضخامت دال فوقانی در نظر گرفته است که می بایست توسط طراح سازه کنترل و اعمال شود.

2- کنترل ضخامت سقف براساس معیار های خیز کوتاه مدت و بلند مدت:

از مهم ترین عوامل تعیین کننده ضخامت مورد نیاز سقف های وافل کنترل خیز سقف می باشد. خیز سقف های وافل می بایست در کوتاه مدت و بلند مدت از مقادیر مورد قبول آیین نامه تجاوز ننمایند تا هم از منظر روانی برای بهره برداران مورد قبول باشد و هم آسیبی به عناصر غیرسازه ای وارد نگردد.

3- طراحی خمشی سقف و دیتیلنگ صحیح آرماتورهای خمشی:

سقف های وافل را می بایست برای لنگر های خمشی ناشی از بارهای ثقلی و لرزه ای طراحی نمود. همچنین می بایست ضوابط حداقل آرماتور های طولی و همچنین ضوابط آرماتورگزاری متناظر با حدود شکل پذیری مفروض در طراحی را در نظر گرفت.

4- کنترل برش یکطرفه سقف در مقاطع بحرانی:

برش یکطرفه می بایست در مقاطع بحرانی  براساس روابط آیین نامه انجام و کفایت سقف در تحمل برش یک طرفه بررسی گردد.

5- کنترل برش دوطرفه سقف و طراحی کلاهک های برشی در مناطق مورد نیاز:

یکی از کنترل های بحرانی در سقف های وافل کنترل برش پانچ در نواحی سر ستون ها می باشد. این کنترل در مواردی که دال بصورت مستقیم به ستون اتکا دارد بحرانی تر می باشد و می بایست توسط طراح کنترل و آرماتورهای برشی مورد نیاز برای کنترل برش پانچ در سر ستون ها تعبیه گردد.

6- طراحی کالکتورها و کورد ها در سقف:

یکی از مهم ترین مراحل طراحی سقف ها طراحی صحیح المان های کالکتور و کورد جهت تحمل و انتقال ایمن بارهای لرزه ای به عناصر باربر قایم می باشد. عدم طراحی صحیح این بخش موجب نقص در مسیر انتقال بار در زلزله و در نتیجه عدم دست یابی به رفتار مورد انتظار آیین نامه می شود.

7- کنترل و تقویت اطراف بازشوهای سقف:

محل بازشوهای سقف و ابعاد بازشو می بایست توسط طراح کنترل و تقویت برشی و خمشی مورد نیاز در نظر گرفته شود تا از بروز ترک و شکست خمشی و پانچ در اطراف بازشو جلوگیری به عمل آید.

8- کنترل ارتعاش سقف:

بطور کلی ارتعاش سقف ها می بایست از حد قابل درک توسط انسان تجاوز ننماید تا موجبات آسایش بهره برداران فراهم باشد. یکی از الزامات آیین نامه ای طراحی سقف های وافل کنترل ارتعاش سقف می باشد که در صورت طراحی صحیح و ارضا شرایط آیین نامه ای این سقف ها فاقد ارتعاش خواهند بود.

9- کنترل دیتیلینگ سقف برای دست یابی به حدود شکل پذیری مورد انتظار:

برای اینکه سقف بتواند تا سطح شکل پذیری مفروض در طراحی باربری و مشارکت داشته باشد می بایست موارد آیین نامه ای متناظر با آن سطوح شکل پذیری در طراحی و دیتیلینگ سقف رعایت شود.

از دیگر مقالات بنیتک:

سقف وافل چیست ؟

تاریخچه سقف وافل

مزایای سیستم سقف وافل

روش اجرای سقف وافل

سقف وافل بنتیک

مزیت‌های سقف وافل نسبت به سقف یوبوت

مزیت های سقف وافل نسبت به سقف تیرچه بلوک